Veranderingen in je leven

Afgelopen maand ben ik wees geworden. Midden in mijn studententijd, skeer, geen huis, niet voorbereid op de situatie en bovenal overweldigd door alles wat we bij komt kijken.Ik struggle enorm met alles wat op me af komt. Van enorm verdrietige en levensveranderende momenten tot de hoeveelheid medeleven en sympathie van mensen. Mijn hoofd gaat constant van enorm blij, naar enorm verdrietig, boos, ontroerd, wat voor uiteenlopende emotie het ook mogen zijn. Soms voel ik ook niks en dan komt ook nog eens het gevoel van schuldig zijn om de hoek kijken.Om mij heen heb ik enorm veel mensen. Ik heb hele fijne vrienden, lieve familie en mensen die mijn ouders kenden en nu hun hulp aanbieden. Toch voelt het alsof iedere tegenslag die ik meemaak zwaarder weegt dan alle liefde die ik ontvang.5 jaar geleden verloor ik mijn vader. Ik wist me totaal geen houding te geven en ging maar gewoon door. Huilen deed ik, heel veel, met en zonder mensen. Maar ik was sterk en zette door. Ik had een moeder kapot

Na de chat adviseerde een medewerker mij om het hier te plaatsen omdat het mogelijk anderen kan helpen. Nu heb ik verschillende gedichten die niet over hetzelfde gaan kan ik die het beste per onderwerp ergens plaatsen of hoe werkt dit eigenlijk? Ik heb stukjes eruit gehaald ivm privacy en vertakkingen naar ander onderwerpen. Hier mijn gedicht:*De angst voor afscheid en verlies*Ik blijf schrijven ik blijf huilen, ik probeer mij te verschuilen. Achter elke dichtgetrokken deur, weg van het gezeur. Keer op keer, haalt het mij neer en nu alweer. De angst dat de enige veilige plek niet langer is, versterkt het verlangen naar hen die ik zo mis.***** en **** wachten beneden in het ravijn. Samen met anderen die mij dierbaar zijn. Als supporters aan de zijlijn, tijdens mijn strijd naar de overkant van het ravijn! (Daar waar het beter zal zijn)7 dierbare overleden, en dan de verliezen die nog wel leven. Verlies is de rode draad in mijn leven, het is een lifeline die het leven weg voert, die zijn

Hoi allemaal, ik heb laatst te horen gekregen dat ik Autisme heb.Ik heb geen idee hoe ik hiermee om moet gaan, het is voor iedereen natuurlijk anders hoe je ergens mee om gaat maar ik hoop dat sommige me kunnen helpen en die misschien tips hebben. Ik heb namelijk niet meteen het idee dat ik een ander mens ben, ik merk dat ik moeite heb met veel mensen, feestjes en sommige sociale contacten. 

Dag Iedereen,Ik (22M) heb sinds 2 maanden in beide oren een permanente piep. De OORzaak (Haha) vind ik moeilijk te achterhalen, maar ik vermoed dat het begonnen is na een paniekaanval (heb mijn oren altijd goed beschermd). Ik heb het hier erg moeilijk mee en heb mijn leven in een korte tijd in elkaar zien vallen. Zo ben ik uit mijn punkband gestapt, ben ik gestopt met het maken van kunst, ben ik gestopt met het bezoeken van concerten en begin ik meer afgezonderd te raken.Ik vroeg me dus ook af of anderen hier ervaring hebben met tinnitus en eventueel tips hebben om ermee te dealen.Groetjes,M.

Hey , Ik ben net 18 geworden en vind het best spannend eigenlijk ik probeer me zelf geruststellen dat 18 niet zo oud is maar het voelt raar de overgang als kind naar volwassenen en sommige mensen vinden dat ik jonger lijk (meer op 15/16) en ik voel me eigenlijk nog niet echt  18 en ik vind de hele overgang beetje verwarrend en spannend heeft iemand misschien tips over de overgang als kind/tiener naar jongvolwassen

Hey, ik ben van plan een paar maanden naar Ierland te gaan om te werken in een bakkerij/horeca. Ik wil graag mijn engels verbeteren en vrijer worden in het spreken van de taal. Heeft iemand hier ervaring mee? En kan ik goed te taal leren zonder een taalcursus te volgen?

Hoi allemaal ik heb vraagje ik heb net iets meegemaakt wat heel eng was voor me ik weet niet of ik naar de politie moet ik ben in paniek sinds een uurtje lang ik kan niet eens huilen ik ben helemaal in de war alstublieft als iemand me kan helpen of me gerust stellen dat het goed komt ik kan dit niet eens met me familie delen ik voel me vies wat kan ik doen 

Ik heb de griep ook te pakken helaas.... Maar ik woon ook op mezelf. Ik heb geen eten ofzo meer in huis en voel me te slecht om uit bed te komenStrepsils lijken ook niet te werken tegen mijn hoest😭Tips voor hoe ik dit overleef?

Lieve medeforummers,Ik weet niet of dit een vraag is of dat ik gewoon mijn ervaring wil delen, maar ik wil het in ieder geval even van me afschrijven (of typen). Er is en gaat komende tijd enorm veel veranderen voor mij en er moet eigenlijk ook veel veranderen. Laat ik er mee beginnen dat ik niet zo goed tegen veranderingen kan, heel goed dingen kan uitstellen en dat ADD daar ook zeker niet bij helpt.Ik heb nu al een half jaar nauwelijks gesport. Nadat ik vorig jaar iets van 20 rijlessen heb gedaan en tijdelijk was gestopt voor de zomervakantie ben ik daar ook niet meer mee begonnen sinds terwijl ik al meer rijlessen betaald heb. Ik heb een half jaar gestudeerd, maar bijna geen vakken gehaald dus nu toch besloten om te stoppen met studeren. Ik heb in dat half jaar veel geleerd en het is zeker geen verspilt half jaar. En de overstap van de middelbare school naar de universiteit kwam natuurlijk ook met superveel veranderingen, maar hier had ik me al langer op voor kunnen bereiden. Ik ben

Heyy allemaal, Door mijn huidige situatie ga ik volgend schooljaar naar of het MBO, of de VAVO. Nou ga ik bij de laatste volgende week kijken, maar ik zou graag jullie mening willen. Zijn hier mensen die op dit moment VAVO doen of hebben afgerond? Alvast bedankt! :)xx Eenmeisje004

I’m starting this as I feel lonely and sad lately and I want to vent or get my feelings or thoughts out for them to be witnessed / validated.Unfortunately my social circle is limitted. My partner ended our relationship couple of months back. He was my first & only relationship I had. After the breakup I relised that emotionally & socially I feel lonely.Yes I have people in my life but they are around when I’m in good state or suprefacially. My family live in another country and even with them it’s difficult.I have been trying to carry on with my life but somedays like now, it’s hard and then I dont know what to do.  I reach out to people, i cry talk explain what I’m going through but then i either get advice or I feel ashamed that I’m in that state, as If I’m wasting my life. People around me disappre, they know the state I’m in and that it’s hard on me, but they just dont call, ask or listen which makes me feel disconnected and more like a burden.I try to look forward and thin

Hallo iedereen van dit Platform, Ik ben benieuwt of er misschien mensen zijn hier, met soort gelijke situatie of ervaring, die misschien tips hebben of ervaringen kunnen delen erover.Mijn thuis situatie is niet gezond en onthoudbaar, en heb al meerdere keren het advies gekregen van hulpverleners, dat begeleid wonen, het beste van toepassing is op mijn situatie. Alleen hield ik mij daar voorheen vanaf, wilde dat niet. Ook omdat ik toen wat jonger was en zon stap best eng is om te zetten en je eigenlijk niet van je ouders af wilt, en ik zag ook finiancele voordelen thuis.  Inmiddels ben ik wat ouder (21 Jaar) , en is het soort visuele cirkel geworden, thuis gaat het nogsteeds niet goed en een oplossing is er niet, omdat zelfreflectie en normale communicatie, en eerlijkheid ontbreekt. En werd het soort overleven, wat zijn de finiancele zekerheden dan nog waard, als je kapot gaat/bent gegaan aan de situatie. Heb ook PTSS erdoor ontwikkelt, die ook niet behandelt kon worden omdat ik mijn in

Hoihoi,Sinds een jaarje woon ik op mijzelf en kon mezelf goed redden. Ergens vond ik het erg leuk en fijn en heb nu ook een mooie ervaring. Alleen is er veel veranderd, waardoor ik het even niet meer aankan om op mezelf te wonen. Ik wil weer terug naar huis. Mijn studie en werk staan op een laag pittje. Ik volg een dagbehandeling van 2 en een halve dag. Het is zwaar en intens, maar wel heel belangrijk. Ik voel heel veel gemis en heb reuze behoefte aan een warme arm om me heen en een een veilige plek. Waar ik terug op kan vallen om even niet alles alleen te hoeven doen.De huur is hoog en mijn stufie is weg gevallen te hoge verwachtingen van mijn studie en door autisme. De druk die te hoog werdt waardoor ik een eetstoornis ontwikkelde. Voor nu houd ik mijn studie aan om nog meer vertraging te voorkomen. Werk heb ik nodig om mijn huur te betalen. Mijn vaste lasten zijn te hoog voor mijn inkomen. Ik draai flink verlies. En lijk geen recht te hebben op bepaalde toeslagen. Helaas mag ik maar

Heyy allemaal, Ik heb een klein vraagje, gewoon uit nieuwsgierigheid. Welke opleiding doen jullie/hebben jullie gedaan en welke baan willen jullie gaan doen/ doen jullie nu? xx Eenmeisje004

Ik heb moeite met over mijn ex heen te komen.We hebben 7 maanden een relatie gehad en hij is al meerdere keren vreemd gegaan.Hij heeft het uitgemaakt na 4 maanden maar een maand later wilde hij weer een kans. Die heb ik gegeven.We hebben het weer geprobeerd, maar na twee maanden heeft hij het weer uitgemaakt. Toch zit hij mij steeds te bellen dat hij mij mist en nog van mij houdt, terwijl hij allang andere meiden heeft.Hij zegt dat t met mij anders was dan met hun. Dat ik speciaal ben.Ik trap er steeds in.Ik heb hem al meerdere keren geblokkeerd, maar toch deblokkeer ik hem weer.Kan iemand mij hierbij helpen?

Het begint hiermee,5 jaar geleden is mijn moeder overleden, na wat veranderingen ging alles wel weer de rit op, taken werden verdeeld en alles liep op die manier.echter de laatste tijd begint mijn vader futloos te worden, hij zit de hele dag thuis met “pijn in zijn buik” waardoor hij ook in de ziektewet is gaan lopen. Het is niet leuk maar ondertussen wordt het huis en zichzelf verwaarloost, een hond die tegen de tijd aanloopt en soms incontinent schijnt te worden, en wel wat andere zaken wat vooral betreft het schoonhouden van het huis.mijn moeder zei altijd tegen mij, het moet schoon zijn anders schaam ik me dood, en toen was het ja ma. Ja ik snap nu precies wat ze bedoeld want als er visite komt sta ik altijd te boenen zodat alles schoon wordt en degelijk om naar te kijken. Want de andere 2 thuis doen het niet Maar ook telkens als ik met een probleem of een puntje kom dan wordt er niks mee gedaan en krijg ik te horen: maar ik zie het niet zoen wordt het weer weggeschoven. ‘R wordt o

Mijn huidige situatie is dat ik zo’n 3 maanden een hele fijne relatie heb met mijn vriend. Wij wonen 1,5 uur van elkaar vandaan wonen dus wij rijden regelmatig naar elkaar toe. Dit bevalt goed maar we hebben het steeds vaker over samenwonen. Hij woont al op zichzelf. De kans is zeer groot dat ik naar hem toe ga verhuizen. Alleen voor mij is dit best een grote stap omdat ik naar een compleet andere omgeving ga en er komt best veel bij kijken. Hij begrijpt dit wel en we kunnen er fijn over praten. Ik heb het momenteel ook niet zo fijn meer op mijn werk maar ik vind het lastig om opzoek te gaan naar een nieuwe baan omdat ik niet weet in wat voor tijdsbestek wij zullen gaan samenwonen. De vraag die ik mezelf steeds stel is: moet ik in de buurt van waar ik nu woon een baan gaan zoeken of al in de buurt van mijn vriend? Aan beide opties zit een ‘maar’. Bij optie 1 is de kans groot dat ik al na een korte tijd ontslag zal gaan nemen als ik daadwerkelijk op korte termijn naar mijn vriend zou ve

Hoi iedereen, ik ben Lieke en ik ben 20 jaar.In december 2024 ben ik mijn moeder verloren aan kanker. Ze was mijn beste vriendin. Sindsdien struggle ik met mijn mentale gezondheid.Ik heb een vraag voor degene die ook een groot verlies te verwerken hebben; met wie praten jullie erover? Met een dierbare of een professionel? En wat voor professionel is het? (Huisarts, rouwcoach etc). Ik wil dat weten om te kijken wat mij misschien kan helpen, wellicht dat iemand iets kan aanbevelen.Alvast bedankt. 

Hi, Dit topic schrijf ik voor iedereen die binnenkort 18 wordt of net 18 is geworden.Natuurlijk veranderen er best wel wat dingen als je 18 wordt. Maar uiteindelijk is het vooral dat er wettelijk iets veranderd. Het is niet dat je je opeens volwassen voelt.Allereerst zal ik mee beginnen dat je op de website van de rijksoverheid een paar vragen kan invullen en kan zien wat er allemaal veranderd en je misschien moet doen. https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/achttien-jaar-worden/vraag-en-antwoord/checklist-bij-18-jaar-worden Ik zal hier zelf wat tips geven en dingen uitleggen. Met als belangrijkste in de volgorde: DigiD, zorgverzekering, zorgtoeslag, studiefinanciering. Iets minder belangrijk, maar toch ook van belang zijn donorregister en stemrecht.De allereerste stap is ervoor zorgen dat je zelf toegang hebt tot je DigiD. Dus misschien moet je hem nog aanmaken of hebben je ouders dat al gedaan, maar zorg er gewoon voor dat je de DigiD app op je telefoon hebt en kan gebruiken. Je za