Prestatiedruk

Ik ben angstig en bang, nu ik weet dat ik niet meer presteren kan, dit niet meer wil en niet langer wens, maar ik zwijg over mijn grens. Hoogspanning bereikt maar niets waar dat uit blijkt, "een week, nog te lang om nu al op te geven, ik ken mensen die in een week hele scripties hebben geschreven", zo openlijk in de klas kan ik niet met je delen, mijn pijn blijft verzwegen en argumenten achterwegen. 15 paar oren die alles kunnen horen, zo kan ik je niet spreken, over al mijn gebreken. De kwetsbaarheid in het openbaar, dat is mij veel te zwaar, dus ik zeg het komt wel goed, de blik in mijn ogen snijdt dwars door het masker heen, ik weet niet hoe dat moet, maar nee het is geen spoed! Ik wacht wel tot de kabel knapt. Vonken branden in mijn ogen voor er tranen zullen komen.Ik heb zoveel te bespreken, maar weinig woorden kunnen geven, hele verhalen opgeschreven naar verbinding blijf ik streven. En als het wat meer prive was geweest, zonder klas die mijn lichaam in een oogopslag leest, als i

Hey allemaal, dit is mijn allereerste post hier omdat ik gewoon even niet meer zo goed weet wat ik moet doen en even mijn ei kwijt wil.Ik ben 26 en zit in het tweede jaar van mijn studie die ik nu voor de tweede keer volg. Tijdens de eerste keer moest ik een tussenjaar nemen vanwege depressie en een te laag BSA.Ondanks dat mijn eerste jaar (redelijk) vlot verliep, merk ik dat ik nu weer veel onvoldoendes haal en achter loop op de rest van mijn mede studenten. Ik heb al met studie coaches gepraat om op andere manieren te studeren en ook met vrienden samen gestudeerd, maar het lijkt wel alsof er gewoon iets in mijn hoofd niet klopt waardoor het me vaak niet of bijna niet lukt om tentamens te halen. Bij anderen lijkt het allemaal wel goed te gaan (daarmee wil ik niet zeggen dat zij niet moeite doen!). Hierdoor is mijn zelfvertrouwen enorm laag en voel ik me extreem negatief over de toekomst. Mijn ouders zijn heel erg behulpzaam en helpen mij met huur betalen voor mijn studentenkamer, maar

Hoi allemaal,Ik studeer dit jaar af aan de opleiding Lichamelijke Opvoeding. Door mentale problemen heb ik studievertraging opgelopen en doe ik dit jaar opnieuw.Hoewel het schooljaar nog maar net begonnen is, merk ik dat ik veel moeite heb met het schoolsysteem en vaak pieker over of het mij gaat lukken om mijn diploma te halen. Op stage vind ik het lesgeven best lastig; het gaat mij niet natuurlijk goed af,  ik heb in het verleden mijn stages dan ook meerdere keren moeten overdoen…Dit heeft veel invloed gehad op mijn zelfvertrouwen en hoe ik voor de groep sta. Ik merk dat ik het plezier in het lesgeven daardoor een beetje ben kwijt geraakt en ik twijfel nu heel erg of ik dit beroep later wel wil uitvoeren. Omdat ik al zo ver gekomen in mijn studie wil ik nu niet opgeven en nog wel graag mijn diploma halen. Alleen merk dat de weg erna toe erg pittig is.Ik weet niet zo goed wat ik tegen mijn huidige stagebegeleider het beste hierover kan zeggen en daarnaast merk dat het schoolsysteem mi

Heb je een vraag, tips voor anderen of behoefte aan ondersteuning? Maak dan een account aan op de community en praat mee!