Hey allemaal, dit is mijn allereerste post hier omdat ik gewoon even niet meer zo goed weet wat ik moet doen en even mijn ei kwijt wil.
Ik ben 26 en zit in het tweede jaar van mijn studie die ik nu voor de tweede keer volg. Tijdens de eerste keer moest ik een tussenjaar nemen vanwege depressie en een te laag BSA.
Ondanks dat mijn eerste jaar (redelijk) vlot verliep, merk ik dat ik nu weer veel onvoldoendes haal en achter loop op de rest van mijn mede studenten. Ik heb al met studie coaches gepraat om op andere manieren te studeren en ook met vrienden samen gestudeerd, maar het lijkt wel alsof er gewoon iets in mijn hoofd niet klopt waardoor het me vaak niet of bijna niet lukt om tentamens te halen. Bij anderen lijkt het allemaal wel goed te gaan (daarmee wil ik niet zeggen dat zij niet moeite doen!). Hierdoor is mijn zelfvertrouwen enorm laag en voel ik me extreem negatief over de toekomst. Mijn ouders zijn heel erg behulpzaam en helpen mij met huur betalen voor mijn studentenkamer, maar omdat alles niet goed loopt voel ik me extra schuldig naar hen toe, alsof ik hun tijd en geld aan het verspillen ben. Ik weet dat ze er zelf niet zo over denken maar het blijft toch zo in mijn hoofd zitten.
Ik kan niet goed met de stress om gaan, het enige wat oplucht is mijzelf snijden (waar ik eigenlijk ook nog extra stress van krijg, dus zo veel helpt het niet..). Ik voel me met de dag slechter. Ik heb ook echt het gevoel dat het nooit meer goed gaat komen. Op school heb ik wel gesproken met een psycholoog, maar het had weinig zin. Ik heb al jaren (en dan bedoel ik ook jaren) last van depressies en een laag zelfbeeld. Ik kijk daarom ook niet uit naar de toekomst want ik weet vrij zeker dat het alleen maar slechter gaat worden.
Bedankt voor het lezen! Ik durf niet zo open hier over te zijn met mensen die ik in het echt ken met de angst om ze ongerust te maken, dus het voelt goed om dit hier anoniem kwijt te kunnen.
