Piekeren

Moeten of mogen;Als je wil - dan mag je niet en zijn er grenzen.Wil je niet, dan moet je wel - zelfs tot over je eigen grenzen. Als je wil, dan gaat het nog goed genoeg, maar als je niet meer wil, valt er niets meer te kiezen,ze zeggen 'wees nu eens stil', mij wordt het zwijgen opgelegd, dus moet ik maar luisteren - naar wat jij tegen mij zegt? Ik luister al zo lang, maar niemand die naar - mij - luisteren kan, en het gaat altijd goed genoeg - wachtlijsten te lang, dit gebeurt bij zovelen dat het eindigt in dwang, dagen, weken, maanden later, nog steeds geen geluid - ik sta tot mijn kin in het water, water dat blijft stromen, kritiek die maar blijft komen, mijn dromen met de stroming mee,verdwaald geraakt in open zee, ik ben vrij, ik ben oké, Waarom ga ik dan nog kopje onder in de diepte van de zee?  Gedicht 2 twijfel over wat er dan mis met mij is.Wanneer wordt het beter en gaat het dan goed, als het na jaren niet beter is weet ik dan nog wel hoe dat moet. Hoe kan dit zo zijn, en waar

Hoi allemaal, Momenteel zit ik in een relatie en dit voelt zo enorm goed. Ik weet bij hem zeker, dit blijft voor altijd. Dit heb ik nog nooit eerder zo sterk gevoeld voor iemand. Maar toch zit ik met iets verschrikkelijks, wat ik niet Kan accepteren.Mijn eerste verkering had ik op mijn 13e, kort na de scheiding van mijn ouders. Momenteel zijn we acht jaar verder en heb ik zo’n 7/8 relaties gehad. Op een of andere manier kwam het allemaal op mij af. Ik ben nooit op zoek gegaan naar een relatie. Je kan best zeggen dat ik van de een naar de ander ging. In mijn omgeving heeft niemand mij hier in tegengehouden, of wakker geschud. Achteraf had ik dit zo graag gewild. De ene relatie duurde langer dan de ander en was serieuzer. Ik raak denk ik snel gehecht aan een persoon.Ik woon in een dorp waar iedereen elkaar kent. Veel mensen weten dus van deze vele relaties. In mijn hoofd vinden al deze mensen mij een slet. Ik walg zo enorm van mijzelf en kan mij hier dagenlang vervelend over voelen. Mome

Ik zou heel even jullie hulp kunnen gebruiken want ik geraak er echt niet meer aan uit en het begint enorm op me door te wegen.Ik ben 19 jaar maar heb het gevoel dat ik niets van privacy krijg bij me thuis, mijn ouders zitten in de avond stiekem in mijn gsm, lezen mijn berichten, checken mijn geschiedenis etc etc (dit gewoon omdat ze willen weten wat ik zeg tegen anderen niet echt met een andere reden, alsof ze mijn leven willen laten verlopen zoals zij het willen)Ik heb nu sinds eind juni een vriend, hij is echt een schat van een jongen, fiets soms meer dan 32 km op een avond om me eens enkele uren te kunnen zien op mijn werk of ... ZO had ik in de herfstvakantie een halloweenfeestje met 2 koppels vrienden en wij en mijn mama stuurde me (weeral) we moeten dan eens praten hé (alsof ze niet kon wachten tot ik thuis was) Ik was hier enorm mee bezig en zonderde me af, hij had dit direct door en schermde me af van de rest in een knuffel zodat ik niet gezien werd. Ik zei kunnen we naar buit

Heb je een vraag, tips voor anderen of behoefte aan ondersteuning? Maak dan een account aan op de community en praat mee!