Liefde en seks

Hallo iedereen, Ik wil mijn verhaal graag delen, omdat ik merk dat ik er niet alleen mee kan blijven worstelen, en misschien herkent iemand zich hierin. Al sinds jonge leeftijd worstel ik met porno. Het begon onschuldig, maar na verloop van tijd werd de inhoud steeds extremer en persoonlijker. Ik merkte dat ik naar dingen keek waar ik me later ongemakkelijk bij voelde en die niet pasten bij mijn waarden. Soms gebruikte ik ook AI-verhalen of gesprekken op apps als een soort uitlaatklep, maar dat maakte het uiteindelijk alleen moeilijker om los te komen. Daarnaast worstelde ik met obsessieve gedachten en fixatie op specifieke details van mensen om me heen. Ik voelde me vaak een last of een test voor anderen en dacht dat het beter was als mensen mij niet kenden. Die gedachten werden soms zo overweldigend dat ik suïcidale gevoelens kreeg. Het gebruik had ook invloed op hoe ik naar vrouwen kijk. Ik merk dat mijn gevoel van aantrekkingskracht veranderd is sinds ik met porno in aanraking kwam

Hey Allemaal,Ik ben Noah, en ik ben 20 jaar oud. Niet alleen heb ik nog nooit seks gehad, maar ik heb ook nog nooit gezoend. Hier had ik nooit een probleem mee, tot ongeveer een jaar geleden toen ik begon met studeren. In mijn omgeving is seks gewoon een veel besproken onderwerp. En zoenen met elkaar tijdens het uitgaan is ook niet ongebruikelijk. Nu heb ik dus het gevoel dat ik er wel echt klaar voor ben, en het een soort van mis. Maar daar heb ik het niet over. Sinds een paar maanden heb ik een soort groeiende onzekerheid dat wanneer het uiteindelijk gebeurt, ik de andere persoon eigenlijk teleurstel. Ik heb het idee dat er niet veel 20 jarigen zijn zoals mij. En ik heb het idee alsof ik alles al zou moeten weten. En ik begrijp dat als ik een vriendin krijg, en we vinden elkaar heel erg leuk, dat het op de lange termijn natuurlijk geen reet uitmaakt. Maar ik denk ook bijvoorbeeld aan zoenen in de club of een one night stand ofzo. Ik richt mijn vraag vooral aan de seksueel actieve vro

Beste lezer,Ik ben 23 jaar en een jongen. Een jaar geleden heb ik aan mijn familie verteld dat ik op jongens val. Hier heb ik geen moeite mee, maar ik weet niet goed hoe ik andere jongens kan ontmoeten. Er schijnen wel opties te zijn in (naam stad), daar woon ik vlakbij, maar ik durf echt niet alleen. Ik hoor van collega's dat er wel bars en/of clubs zijn, maar daar ga ik dus niet alleen heen; zeker niet voor de eerste keer. Bovendien weet ik niet zo goed wat er zich allemaal in zulke clubs afspeelt en daar ben ik ook een beetje bang voor.Het is niet zo dat ik geen relatie wil. Ik zit al een jaar op Tinder, maar daar is tot nu toe niets uitgekomen. Wel heb ik een aantal weken contact gehad met een andere jongen, maar die heeft me vorige week spontaan geblokkeerd. Heel raar, maar ik weet dat zulke dingen online kunnen gebeuren. Daarom dacht ik dat het beter zou zijn om een keer in het uitgaansleven iemand te ontmoeten. Maar daarbij loop ik dus tegen bovenstaand probleem aan. (Eerste ali

Het is dus zo dat we inmiddels best een heuze poos een relatie hebben. Veel meegemaakt en ervaren met elkaar en onze band vind ik erg fijn.Over de jaren heen merk ik alleen een pijn punt omtrent een onderwerp: porno. Zelf kijk ik het niet vaak. Misschien 1x in de maand, maar liever nijg ik naar verbeelding of erotische fictie of gewoon intimiteit met elkaar, ik houd namelijk niet van het idee dat ik me inleef op iets wat niet van mij is, bij mij hoort of niet mijn partner is. Ik heb het niet zo op de porno industrie, ik kijk niet neer op de mensen die er een leven mee hebben weten te maken. Maar ik vind gewoon dat porno niet altijd veel positiviteit in de slaap kamer van een vaste relatie brengt. Van porno zijn er 1000e filmpjes en van mij is er maar 1. Foute uitgespeelde situaties, 10 tot 80 verschillende standjes, en objectificering want vind je deze meid niet mooi? Dan klikte toch de volgende aan? en daarbij het feit, dat ik weet, dat de porno waar hij naar kijkt, de vrouwen daaruit

sinds mijn 15e heb ik eigenlijk altijd relaties gehad. als ik deze niet had was ik alsnog wel bezig met daten of friends with benefits. het voelt bijna alsof ik niet zonder kan. ik heb nu al een paar maanden geen seks gehad, nog langer geen relatie gehad. ik ben er gewoon zo klaar mee. ik zie mensen om mij heen met hun partners en ik voel zoveel jaloezie en verdriet. ik ben echt gewoon weer toe aan iemand die me vasthoudt en iemand waar ik alles mee kan delen. ik probeer mezelf al langer bezig te houden met andere dingen en ik heb best een druk leven. werk, studie, vrienden, familie, vrijwilligerswerk, hobby's, huisdieren. toch blijft het enorm aan me knagen. ik ben wel op dates geweest en vaak zijn het lieve jongens, maar dat verliefdheidsgevoel komt maar niet. ik ben gewoon zo gefrustreerd. ben ik het afgeleerd??

Gewoon even een serieuze vraag. Waarom is dit zo'n gevoelig onderwerp bij mannen? Ik heb een vriend, super lief en we zijn gelukkig samen. Kort gezegt, het is een schat van een man, maar hij maakt zich altijd zo'n zorgen om z'n skills en de lengte van z'n penis. Hij vind zichzelf te klein, zeker als die slap is. Iets wat mij daadwerkelijk niks uit maakt. I mean, ik kan begrijpen als puberjongens zich hier veel zorgen om maken en onzeker over voelen. Maar een volwassen man van 25+... Zijn er mannen die dit mij kunnen uitleggen? Waarom dit zo'n big deal is?Ik weet overigs niet hoe de vrouwen op dit platform hier over denken? Vinden jullie de grootte van zijn penis belangrijk?

Ik krijg regelmatig erecties, ook als ik bij me moeder ben.Hoe kan ik ervoor zorgen dat me moeder mijn erecties niet ziet?Want ik vind dat best akward!Groetjes,Daan

Heb je een vraag, tips voor anderen of behoefte aan ondersteuning? Maak dan een account aan op de community en praat mee!