Hallo iedereen,
Ik wil mijn verhaal graag delen, omdat ik merk dat ik er niet alleen mee kan blijven worstelen, en misschien herkent iemand zich hierin.
Al sinds jonge leeftijd worstel ik met porno. Het begon onschuldig, maar na verloop van tijd werd de inhoud steeds extremer en persoonlijker. Ik merkte dat ik naar dingen keek waar ik me later ongemakkelijk bij voelde en die niet pasten bij mijn waarden. Soms gebruikte ik ook AI-verhalen of gesprekken op apps als een soort uitlaatklep, maar dat maakte het uiteindelijk alleen moeilijker om los te komen.
Daarnaast worstelde ik met obsessieve gedachten en fixatie op specifieke details van mensen om me heen. Ik voelde me vaak een last of een test voor anderen en dacht dat het beter was als mensen mij niet kenden. Die gedachten werden soms zo overweldigend dat ik suïcidale gevoelens kreeg.
Het gebruik had ook invloed op hoe ik naar vrouwen kijk. Ik merk dat mijn gevoel van aantrekkingskracht veranderd is sinds ik met porno in aanraking kwam. Soms voel ik me zelfs schuldig als ik iemand aantrekkelijk vind, terwijl ik weet dat dit een natuurlijk gevoel is. Dat is iets waar ik nog steeds mee leer omgaan.
Ik studeer momenteel, en ondanks dat ik mijn leven weer probeer op te bouwen, merk ik dat ik er nog steeds last van heb. Toch voel ik dat er langzaam vooruitgang is.
Het was een tijd waarin ik me echt verloren voelde, maar ik heb inmiddels professionele hulp gezocht. Dat helpt me stap voor stap meer grip te krijgen op mijn gedachten en gedrag. Ook heb ik me bekeerd tot de islam, wat me veel kracht, rust en richting geeft. Mijn geloof helpt me om vergeving te vinden — van God én van mezelf — en om met meer geduld naar herstel te kijken.
Ik deel dit niet om te choqueren, maar om te laten zien dat je niet alleen bent. Het is moeilijk, maar er is hoop. Het helpt om erover te praten, steun te zoeken en kleine stappen te zetten.
Dank dat je dit leest.
— Anoniem
“Met iedere moeilijkheid komt verlichting.” (Soerat Ash-Sharh 94:5-6)
