Ik (27m) zit momenteel met iets waar ik nu echt mee begin te worstelen.
Het lijkt alsof ik telkens in hetzelfde patroon terechtkom. Iedere keer als ik ergens begin, doe ik dit met ontzettend veel enthousiasme, energie en motivatie. Ik wil leren, mezelf bewijzen, hard werken en er echt iets van maken.
Toch eindigt het steeds op dezelfde manier mijn contract wordt niet verlengd of het bedrijf besluit niet met mij verder te gaan.
Wat het extra verwarrend maakt, is dat de exitgesprekken vrijwel altijd positief verlopen. Leidinggevenden en zelfs mensen hogerop zeggen dan dingen als:
-
"Als een toekomstige werkgever belt, mag je me altijd als referentie gebruiken."
-
"Ik zal zeker een goed woordje voor je doen.''
Op papier lijkt er dus geen slechte verstandhouding te zijn. Maar ondertussen sta ik wel weer zonder baan.
Het meest frustrerende vind ik dat ik nauwelijks concrete feedback krijg. Als ik vraag wat er precies niet goed ging of wat ik anders had moeten doen, krijg ik vaak vage antwoorden. Alsof mensen bang zijn om iets verkeerds te zeggen of niet eerlijk durven te zijn.
Ook tijdens het werk hoor ik nooit dingen als een verbeterplan of nog een kans om mijzelf te verbeteren.
Ik wil juist weten wat er fout gaat. Als er iets in mijn houding, communicatie, werktempo, functioneren of manier van werken zit dat niet goed overkomt, wil ik dat weten. Daar kan ik tenminste iets mee.
Ik ben inmiddels 27 en ben het eerlijk gezegd behoorlijk beu om telkens opnieuw te moeten beginnen. Weer solliciteren, weer ergens nieuw binnenkomen, weer mezelf bewijzen en vervolgens weer in onzekerheid zitten over mijn toekomst. Het idee om mezelf voor gek te verklaren en de bijstand in te gaan begint langzamerhand wel in me hoofd te spoken (Nee ga ik niet doen geen zorgen!)
Ik wil helemaal niet iedere twee jaar of korter van baan wisselen. Ik wil gewoon ergens binnenkomen, mezelf ontwikkelen, goed worden in mijn werk en uiteindelijk zekerheid opbouwen.
Daarom heb ik een paar vragen:
-
Herkennen anderen dit patroon?
-
Hoe kom je erachter wat je structureel verkeerd doet als werkgevers geen concrete feedback geven?
-
Is het mogelijk dat je zelf denkt dat je 100% inzet toont, maar dat dit op de werkvloer heel anders overkomt?
-
Hoe kun je tijdens een nieuwe baan al vroeg ontdekken of je werkgever twijfels heeft over je functioneren?
-
Wat zouden jullie doen als je op mijn leeftijd vooral behoefte hebt aan stabiliteit en zekerheid?
Ik zoek geen schouderklopje of reacties als "het ligt niet aan jou". Misschien doe ik daadwerkelijk iets verkeerd zonder dat ik het zelf doorheb.
Ik zou liever één keer eerlijke, confronterende feedback krijgen waar ik iets mee kan, dan nog vijf keer opnieuw moeten beginnen zonder te begrijpen waarom.
