Dit is iets waar ik al een tijdje mee zit.
Ik heb een oudere broer. Hij is 20 en studeert sinds vorig jaar in (naam stad). Hij doet het er goed en ik ben ook best trots op hem maar toch zit ik met iets.
Sinds hij daar woont en studeert is hij heel druk daar z’n eigen leven aan het opbouwen. Dat is natuurlijk logisch, en ik gun het hem ook, maar soms heb ik het gevoel dat ik een beetje buiten de boot val. Hij zit er nu sinds september en in die bijna 9 maanden ben ik nog geen 1 keer bij hem langs geweest en spreek ik hem weinig, op af en toe een appje na dan. Ik heb al meerdere keren voorgesteld om een keer op bezoek te komen maar telkens als ik een datum voorstel heeft hij een excuus waarom het niet uitkomt. Soms heb ik het gevoel dat hij er gewoon niet op zit te wachten dat z’n broertje op bezoek komt. Laatst heb ik een keer voorgesteld om met m’n vriendje langs te komen. Ze konden het altijd erg goed met elkaar vinden dus dat leek me wel leuk. Op dat voorstel heeft hij niet eens echt gereageerd. Alleen maar een ‘we zien wel’.
Ik zou hem best eerlijk willen zeggen hoe ik me voel, het punt is alleen dat ik bang ben dat hij het verkeerd opvat. In ruzie heb ik helemaal geen zin. Ook vind ik eigenlijk dat ik wel genoeg ‘hints’ heb gegeven.
Kijk, ik weet donders goed dat ik het hem moet vertellen. Dat advies zou ik ook aan anderen geven. Ik ben gewoon echt heel erg bang dat we dan ruzie krijgen en dat het contact dan helemaal wegvalt.
Ik weet gewoon even niet zo goed wat ik nu moet doen.
( naam van stad weggehaald door In je Bol vanwege anonimiteit )
