Twintiger en volwassen worden
Hebben jullie ook het gevoel gehad dat je dacht volwassen worden 'dat doe ik wel ff’
Je ziet andere mensen sneller volwassen worden dan jezelf. Je probeert ze bij te benen maar dat lukt niet. Je ziet uiteindelijk wel zelf dat je een ander pad bewandeld maar alleen omdat anderen dit aangeven. Ergens onder de oppervlakte wil je nog steeds even snel als de anderen en val je weer in je eigen patronen. De patronen die je juist had doorbroken maar toch weer terugkomen. Nu moet je weer energie erin stoppen om je nieuwe patronen vast te houden.
Dit naast je studie wat ook niet verloopt zoals jij dat wil, je vangnet die je op dat moment mist. Wie heb je nodig om volwassen te worden? Jezelf maar ook anderen die jouw zien en kennen.
Volwassen worden heeft zoveel vraagstukken die heel lang kunnen spelen totdat je eindelijk volwassen denkt te zijn.
Wat is volwassen zijn eigenlijk? Wat moet jezelf kunnen en wat heb je daarvoor nodig. Wat zijn je prioriteiten?
Ik denk dat volwassen worden en zijn is dat je JEZELF ken en weet wie JIJ ben en zo kan navigeren door deze maatschappij die op dit moment ook heel COMPLEX is.
JIJ BEN HET BELANGRIJKSTE!!
Wie ervaart dit nog meer en hoe staan jullie erin?
