Sinds corona merk ik dat ik best veranderd ben als persoon. Ik ben veel stiller geworden, heb minder gesprekstof en trek me meer terug. Vroeger kon ik makkelijker praten met mensen, nu weet ik vaak niet wat ik moet zeggen of reageer ik soms raar/kortaf zonder erbij stil te staan.
Bijvoorbeeld laatst feliciteerde iemand me op een verjaardag en ik reageerde gewoon met “goedenavond” alsof ik niet eens echt verwerkt had wat er gezegd werd. Dat soort momenten laten me soms denken alsof ik dommer ben geworden of sociaal gewoon niet meer helemaal normaal reageer. Ik vermijd ook vaker oogcontact, denk veel na over hoe ik overkom en ben onzeker over mijn uiterlijk.
Ook merk ik dat ik minder contact onderhoud met familie, vooral met mijn vader. Niet eens expres, maar ik denk er gewoon minder aan of stel het uit.
Tegelijk wil ik wel veranderen:
- meer kunnen praten met mensen
- minder nadenken over wat anderen denken
- mezelf meer accepteren
- gewoon weer wat spontaner en zekerder worden
Ik ben niet depressief of suïcidaal, daar denk ik niet aan. Maar ik merk wel dat ik de laatste jaren mentaal/socialer anders ben geworden, dat geeft me een minderwaardig gevoel en dat zorgt ervoor dat ik regelmatig dips heb waarbij alles waar ik dan aan denk gewoon dingen zijn die tegen zitten ofzo, en vraag me af of meer mensen dit herkennen.
