Ik ben een jongeman van 24 jaar met autisme. Voor mij kan het in bepaalde situaties lastig zijn om situaties in te schatten, te interpreteren, hoe ermee om te gaan. Dit kan zeker gebeuren als signalen of hints subtiel of indirect zijn. Ook kan ik me onzeker voelen waar mijn verantwoordelijkheid begint en eindigt in het openbaar als, op z'n Engels, een '’common citizen.'’
Een ding waar ik vaak over zit te denken is wat ik vaak op het nieuws hoor; straatintimidatie gericht tegen vrouwen. Nu heb ik dit zelf nog niet in het echt zien gebeuren, en ik zou zeker nooit zelf intimidatie plegen. Maar nu wordt wel eens gezegd '’Ook als omstander ben je verantwoordelijk (om in te grijpen)'’, '’Alle mannen moeten verantwoordelijkheid nemen'’.
Nu zit ik vaak te twijfelen; hoe is die omstander verantwoordelijkheid van toepassing als bij die omstander neurodiversiteit een rol speelt? Veel signalen van intimidatie kunnen subtiel zijn die nauwkeurige interpretatie vragen, iets waar een persoon als ik moeite mee kan hebben.
Maar ook een ding; ik kan van slag raken of gestrest raken in moeilijke situaties die onvoorspelbaar verlopen, bijvoorbeeld dat ik dicht sla en overprikkeld raak doordat dingen te snel gebeuren. Dit maakt dan dat ik het slachtoffer moeilijk kan helpen, noch direct noch indirect (bijv 112 bellen).
Wat kan van mij dan redelijk worden verwacht als ik getuige ben van straatintimidatie?