moeite met hulp vragen

Hey! 

Ik snap heel goed dat je alles zelf wil doen, Misschien voelt dat wel voor jezelf veilig ofzo. Maar wat is de reden dat je het moeilijk vindt om hulp te vragen? Heb je het idee dat je dan je eigen verwachting of die van anderen faalt?

Zelf vind ik het altijd wel fijn om over mijn gevoelens te praten met mijn vrienden. Ik zit nu zelfs op het punt dat ik denk dat het misschien te veel is. Dat mijn vrienden een beetje moe van mij en mijn probleem worden. 

Het doet mij goed om erover te praten, zodat iemand het ook voor mij kan relativeren. De wereld is meer dan je eigen gedachtes en gevoel. Door het te vertellen krijg je misschien een ander perspectief. Vanuit dat perspectief is om hulp vragen helemaal niet zo eng of raar als jij misschien nu veronderstelt. Ben je wellicht ook bang voor wat ze zullen zeggen? Bang voor de eventuele hulp die ze gaan bieden. Probeer ook te denken: als ik deze hulp niet vraag, blijf ik dan hierin hangen? en wil je dat? Je hebt niets te verliezen. 

Het is in ieder geval al goed dat je bent begonnen met traumabehandelingen. Ik denk dat je daar jezelf al heel veel heb gegund, dat is ook een vorm van hulp. 

En de vraag hoeft ook niet als een soort donderwolk boven je vriendschappen ect te hangen. De standaard: het lucht op als je erover praat werkt echt! 

Ik hoop dat ik je begrijp en misschien verder kan helpen! Je mag altijd reageren! Of niet, als je dat fijner vindt!