Hallo iedereen, ik wil even mijn ervaring en tips delen wat mij heeft geholpen tijdens moeilijke situaties/periodes. Wellicht helpt het jullie.
Ik heb het zelf wellis lastig in mijn gezin, en kamp daardoor ook met eigen persoonlijke problemen die daardoor zijn ontstaan (Concentratie problemen op school, Soort slapeloosheid, Depressies etc) Ik heb daar nooit goed over kunnen praten in mijn omgeving, ook niet vrienden die ik in het verleden had gehad. En de hulpverlening die ik in verleden had in gezin, die luisterde niet voldoende naar wat ik toen zei als 16 jarig meisje. (Ik ben overigens nu inmiddels 21 jaar).
Wat mij heeft verder geholpen, was afstand doen van mijn huidige vriendengroep. Door mijn situaties was ik voor mijn gevoel al wat sneller volwassener (Wijzer) dan al mijn leeftijdsgenoten, waardoor ik niet echt met hun meer kon levelen, ook was ik te druk met overleven in mijn situatie en had ik daardoor weinig energie/tijd om echt doortebrengen met vrienden of leuke dingen, zelfs bijbaan behouden was voor mij hele grote opgave want ik was al moe en uitgeput. Voor mij hielp het toen om de focus even volledig op mezelf te houden en allen "drukke” dingen in de omgeving wegtenemen. Dit gaf mij persoonlijk meer de ruimte om even op adem te komen en mij beter te focussen op belangrijkere dingen die speelde en die optelossen.
Zo doende ging ik op school met een maatschappelijk werker (Soort psycholoog maar dan op school), praten, dat was voor mij de 1e stap om na lange tijd stilte, weer te praten over mijn problemen. Fijne daaraan was, dat dat gewoon op school was. En ik niet helemaal ergens naartoe hoefde en daardoor ook niet de lessen hoefde te missen. En als het niet ging, even mijn ei kwijt kon daar. Hierdoor kreeg ik weer wat meer vertrouwen in de hulpverlening, die eerder was verdwenen.
Uiteindelijk was mijn volgende stap om met een professionelere psycholoog te gaan praten. En dat regelde ik dan via mijn dokter. Want die konden mij beter helpen met echt de problemen oplossen. Daar is ook uitgekomen dat ik als kind niet goed gehoort ben geweest en dat ik mogelijk pts heb. Alleen konden ze mij daarin niet verder helpen/behandelen, omdat ik nog in de situaties zat/zit. En ook opnieuw gesprek aangaan met me ouders en mijn broer, was zinloos want iedereen was volwassen en had een eigen "waarheid” . Hierdoor stopte de hulp, wel kreeg ik ondersteunend hulp hiervoor terug. Maar helaas was dat niet de ondersteuning die ik zocht. Dit klinkt misschien uitzichtloos, maar mij heeft t alleen al geholpen en rust gegeven, dat ik erkenning en bevestiging kreeg voor mijn situatie en niet meer mezelf hoefde te bewijzen aan hun of wie dan ook. En gewoon even kon praten op professioneel niveau. Waardoor dit toch mij weer wat beter hielp met fuctioneren in het dagelijks leven.
Tussendoor, leidde ik mezelf af met af en toe sporten of gewoon wandelen. Of juist leuke activiteiten te doen, denk aan naar dierentuin gaan, make up kopen, en nieuwe haalbare doelenstellen steeds. Ookal hield ik het niet misschien vol, het leidde mij wel positief af en gaf mij ook wel energie om weer andere dingen beter te kunnen. Dit kan voor iedereen anders zijn.
Nu inmiddels heb ik 2 diploma's gehaald en ben ik van plan verder door te studeren en mijn niveau 4 ook te gaan halen. En het gaat ondanks de tegelslagen stapje voor stapje beter, wel ga ik binnenkort weer naar psycholoog toe om te praten over mijn problemen, want die heb ik helaas nogsteeds. Maar ik ben ervan overtuigt, dat dat ook mij weer verder gaat helpen en dat alles uiteindelijk goed komt.
Ik hoop hiermee hoop te hebben gegeven aan lezers, die wellicht ook in een moeilijke situatie zitten en opweg heb geholpen. Je bent niet alleen of de enigste, wil ik even zeggen. Geduld of acceptatie is soms nodig om uit je problemen te kunnen komen. Belangrijkste is, geef nooit op, want voor alles is uitweg en oplossing.
Laat gerust jullie tips in de reacties ook los, over wat jullie heeft geholpen.
