Skip to main content
Vraag

Alleen wonen

  • September 22, 2025
  • 1 reactie
  • 140 Bekeken

Ik ben 19 jaar oud en ik studeer tegenwoordig in (naam stad). Ik zit op kamers, maar ga nu van vrijdag-maandag naar huis. Ik vind het erg lastig om op maandag weer te vertrekken. De mensen zijn niet per se onaardig op m’n studie, maar ik voel een heel groot verdriet en somberheid. Nou ben ik ook gediagnosticeerd met een angststoornis en somberheidsklachten, maar de somberheid neemt toe als ik naar (naam stad) moet. Ik weet dat ik wel moet studeren, een tussenjaar heb ik gehad, maar ik wil eigenlijk niet meer. Het is pas de eerste maand, maar ik weet niet of ik het volhoud. Daarnaast heb ik nu 8 maanden een hele fijne relatie, waarin ik me ontzettend gelukkig voel. Ik wil graag samenwonen, maar hij werkt op 2 h afstand van (naam stad). En het is misschien ook te vroeg en ik ben te jong. Maar ik weet over het algemeen niet zo goed wat ik moet doen, dus ik vroeg me af of er herkenning is hier.

 

Naam van de stad aangepast door In Je Bol, in verband met anonimiteit, zie communityregel 3.

1 reactie

  • September 23, 2025

Hoi!

Herkenning is er zeker. De overgang naar studeren en op jezelf wonen is een hele grote, zeker wanneer die binnen een korte tijd plaatsvinden. Dan is alles op orde houden (inclusief goed voor jezelf zorgen in dat proces) een hele klus. Ikzelf had daar ook problemen mee. Veel twijfel of ik me wel op mijn plek voelde, en wat ik zou aanmoeten als dat niet zo was.

Belangrijk is (denk ik) dat je inzicht krijgt in wat jij de fijnste indeling van je leven vind. Hoe je dat moet laten werken is nog even secundair: iets laten werken wat je in eerste instantie niet gelukkig maakt, werkt vaak averechts en het vreet energie. Ga bij jezelf na: is het de studie zelf die je niet motiveert? Dan is het toch beter om te kijken naar een andere loopbaan, zij het een andere studie, een ander vakgebied, werken, reizen, een cursus, noem maar op.

Of zijn het de omstandigheden (het heen en weer reizen, het op jezelf wonen, de somberheidsklachten, of gebrek aan connectie) die het in de weg staan? Daarover kun je het hebben met studieadviseurs, mensen om je heen, of je huisarts (als het gaat om die somberheid). Misschien kun je je meer thuisvoelen bij je nieuwe woonplek door daar wat meer connecties op te bouwen, via een club, vereniging, organisatie, of groep, op basis van wat je interesses zijn. Of samen met iemand kijken naar hoe je je plannen indeelt als je daar bent, zodat je een goede afweging hebt tussen studie, huishouden, sociaal leven en uitrusten.

Wat betreft het samenwonen: ik weet niet hoe de relatie met je vriend zit en of samenwonen daarin de volgende stap is, dus daar kan ik weinig over zeggen. Ik denk wel dat je dat beter los kan overwegen van je studie en loopbaan. Je zult namelijk nog steeds zelf naar je studie moeten en zelf heen en weer reizen. Samenwonen is ook een verandering in je relatie en brengt ook weer nieuwe challenges met zich mee.

Je tijd als adolescent is er een waarin je alle vrijheid krijgt om te ontdekken en beproeven hoe jij je leven wil inrichten, en het is geweldig dat dat niet in één keer beslist hoeft te worden. Gun jezelf die vrijheid! Ook al lijkt het soms alsof je één richting moet kiezen, alle soorten kansen staan juist nu voor je open. Neem de tijd om die te verkennen en te besluiten hoe je ze aan zou willen pakken.