Hoi,
ik heb nu ongeveer 20 maanden in een burn-out/angststoornis. Het gaat langzaam maar zeker beter! Maar omdat ik mij beter voel wil ik graag dingen ondernemen en niet meer thuis zitten. Ik ga nu maar 4 uurtjes naar stage (meer kan niet) en ik heb maar anderhalf uur per week school. Ik zit dus veel thuis en heb ook geen vrienden meer. Ik heb mij al aangesloten bij join-us (zowel online als fysiek). Helaas tot dus ver nog geen echte klik met iemand gehad. Ik begin daardoor heel erg aan mijzelf te twijfelen of ik wel goed genoeg ben. Ik heb gelukkig steun van m’n ouders. Maar ik wil heel graag sociale connecties van mijn leeftijd hebben. Het nadeel is dat ik heel introvert ben. En ik stel mij ook te snel kwetsbaar op bij mensen. Waardoor 1 persoon al gauw mijn levenslijn word en als dat contact verwaterd voelt het als diepe rouw en weet ik niet meer wat ik moet of kan doen. Ik ga ook niet uit want ik raak daar heel erg overprikkeld van. Ik drink ook geen alcohol dus ik val al snel buiten de boot bij mensen (voor een of andere reden). Ik had vrienden voor mijn burn-out maar die hebben mij allemaal laten zitten. Eerst vond ik het niet zo erg omdat ik niet eens naar buiten durfde. Maar nieuwe contacten zoeken voelt alsof ik de mount Everest 2x moet beklimmen.. ik merk de afgelopen week dat ik weer angstklachten begin te krijgen zoals een hoge hartslag of heel veel piekeren (en daardoor heel slecht slaap). Ik kan ook buiten mijn ouders en psycholoog het bij niemand kwijt. En ik merk dat ik heel erg behoefte aan heb. Het gaat al zo ver dat ik nu uren tegen ChatGPT praat omdat ik gewoon niemand heb.
als iemand hier ook ervaring heeft en enige tips let me know!
