Hai iedereen, ik woon nu bijna een jaar op mijzelf (begeleid wonen) en ik heb nogsteeds veel moeite met alleen wonen. Ik vind het moeilijk om voor mijzelf en voor mijn huis te zorgen en schaam mij daarvoor ook. Ik voel mij ook bijna wel elke dag erg eenzaam en somber (nu al helemaal met de wintermaanden en winterdepressie)
ik woon begeleid sinds mijn ouders niet meer voor mij konden zorgen en iedereen in huis overspannenen raakte door elkaar (plus andere redens), ik woon nogsteeds best dichtbij dus ik zie ze nu bijna elk weekend, maar toch blijft dat zwaare gevoel van eenzaamheid.
Nu een jaar later kan ik wel zeggen dat het beter gaat met de verzorging van mijzelf en mijn huis maar ik ben nogsteeds erg hard op mezelf met de dingen die niet lukken, ik heb dan ook veel moeite met het vragen aan begeleiding thuis sinds in mijn hoofd moet ik alles zelf moeten kunnen doen, en als ik hulp nodig heb bel ik liever mijn ouders.
Ik vind het heel lastig om over dit soort dingen te praten omdat ik zoals eerder benoemd mij erg schaam, dus om het hier uit te typen helpt.
Bedankt voor het lezen, en als iemand advies heeft voor mijn situatie hoor ik het graag💛
