Hi iedereen, hoop dat goed met jullie gaat. My first time here. Ik voel me soms zo eenzaam. ik ben begin 20 en het lijkt alsof iedereen het naar zijn zin heeft. Relatie, uitgaan, ouderschap, vrienden en fijne familie. Ik weet dat het soms zo kan lijken maar toch doet het iets met mij. Ik gun het ze maar soms voelt het alsof ik achterloop alsof ik nooit zo een leven mag krijgen.
Ik ben eigenlijk heel positief (hahaha lijkt nu ff niet zo maar geloof me), probeer goed te zijn en ben vaak de schouder waar anderen op kunnen steunen (doe ik met liefde maar wie is er voor mij?). Ik ben wel heel erg op mezelf, introvert, ga niet uit, ga alleen uit eten/bios, woon op mezelf, heb beetje moeilijk relatie met familie (pleegzorg/jeugdzorg verleden).
Ik vond altijd mijn kick in datingsapps, afspreken en snel seks. Maar vaak bleef ik achter met een leeg gevoel. Ik probeer nu niet op datingsapps te zitten omdat ik weet dat het niet geeft wat ik echt zoek. En nu kickt die leegte hard in.
Liefst wil ik een diepere connecties. Ik wil wel mensen leren kennen maar vind het spannend om naar sociale evenementen te gaan. Of ik vertrouw mensen niet en ga er vanuit dat we toch niet levelen. Superstom maar waar. Ik loop een beetje in cirkel nu. Ik geloof dat het wel goedkomt uiteindelijk. Maar nu zit ik er ff doorheen en wil mijn hart luchten. Voel je nergens toe verplicht om op dit bericht te reageren. Het is puur om te delen. En een grote internetknuffel voor iedereen die ff struggled nu.
Groetjes Nylah
