Hi, ik ben al een tijd verslaafd en depressief
Toen ik begon met mijn verslaving was het om mezelf de dag door te laten komen en sociaal mee te kunnen doen maar laatste tijd lukt dat ook niet meer. Ik merk dat ik mezelf afsluit van anderen en het nut van leven niet meer zie.
Ik denk vaak aan manieren hoe ik dood kan gaan (ookal voor mijn verslaving) maar voor dit nooit uit, omdat ik bang ben om de mensen om me heen pijn te doen en achter te laten. Ook als er iemand overlijd baal ik ervan dat ik het niet was inplaats van hun.
Heb al een paar keer geprobeerd te stoppen maar het is moeilijk om energie te halen uit het leven.
Mensen waar ik goed mee om ga weten dit en sommige geven ideeen om mij te helpen. alleen geven ze net niet die extra push, zelf ga ik er niet achteraan, omdat ik de hulp eng vind. Ik wil niet verder..
Met iemand praten via hier en een andere perspectief te krijgen lijkt mij al heel fijn.
Groet.
